AKT HOŁDU

Akt hołdu (inwestytura) był uroczystym ceremoniałem nadania lenna. Przyszły wasal przybywał na dwór seniora i odrzucając broń, mówił: ,,Panie chcę być waszym człowiekiem”. Następnie klękał, składając złożone ręce w dłonie seniora. Czynił to z odkrytą głową, bez ostróg i z luźno rozpiętym pasem; świadczyć to miało o jego bezbronności i całkowitym oddaniu się woli pana. Następnie przyszły wasal składał przysięgę wierności na Ewangelię (lub relikwię), przyrzekając spełniać swe powinności, po czym wstając całował seniora w policzek. Po złożeniu przysięgi wierności senior wzywał już wasala do powstania, po czym całował go w usta (tzw. pocałunek pokoju) i wręczał mu chorągwię lub włócznię (w przypadku duchownych - pastorał lub pierścień) jako symbol lenna. Hołd odbywał się z reguły publicznie, często w kościele, co nadawało mu dodatkowego autorytetu. Z aktu komendacji zachował się istniejący obecnie w Kościele Katolickim zwyczaj modlenia się do Boga na klęczkach. W średniowieczu modlitwa odbywała się na stojąco z rozłożonymi ku niebu rękoma.